گفتگو با يک انقلابي
(برای ناظم حکمت)
بايد ازخانه ي من تا قلب تو شاه راهي باشد
که من را به تو برساند
نه اين که هر روز تا آرامش دست هاي تو
در ميان آشوب ها در
به در باشم
من از دندان قروچه هاي انقلاب چيزي نمي دانم
کار من بوسيدن لب هاي توست
بگو کنار برود دود سيگار ها
مي خواهم ببينم ات
مي خواهم توي چشم هايت خيره شوم
بي آن که تنم زخمي انقلاب هاي جهان باشد.
محمد فلاح نيا يازده دي ماه 1396
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر